Κείμενα

απο τον πατήρ Ἀθανάσιο Μάργαρη

Κείμενα / ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ


[gr]

 

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης. Οι Άγιοι την ημέρα της μνήμης τους δίνουν δώρα σε όσους τους επικαλούνται.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Εορτάζει στις 12 Ιουλίου

«Τιμή Αγίου, μίμησις Αγίου»

Παΐσιος ο Αγιορείτης _Преподобный старец Паисий Святогорец_ St.Paisios of the Holy Mountain_gerontas paisiosΓέροντα, διάβασα κάπου ότι οι Άγιοι την ημέρα της μνήμης τους δίνουν δώρα σε όσους τους επικαλούνται. Έτσι είναι;
– Ναί, κερνούν πνευματικά κανταΐφια! Άμα γλυκαίνουμε τους Αγίους με την ζωή μας, μας κερνούν γλυκά πνευματικά. 
– Γέροντα, πώς θα αγαπήσω έναν Άγιο;
– Ποιόν Άγιο θέλεις να αγαπήσης;
– Τους Αγίους Θεοπάτορες Ιωακείμ και Άννα.
– Εσύ να κάνης ευχή για μένα στους Αγίους Θεοπάτορες να με βοηθούν, κι εγώ θα εύχωμαι να τους αγαπήσης. Εάν μπορής, να διαβάζης κάθε μέρα το Συναξάρι του Αγίου που γιορτάζει, για να συνδέεσαι με όλους τους Αγίους. 
Η μελέτη του βίου του Αγίου της ημέρας, και γενικά των Συναξαρίων, πολύ βοηθάει, γιατί θερμαίνεται η ψυχή και παρακινείται να μιμηθή τους Αγίους. Αφήνει τότε ο άνθρωπος στην άκρη κάθε είδος κακομοιριάς και προχωρεί με λεβεντιά. Τα Συναξάρια βοηθούν στην ανδρεία την ψυχική, ακόμη και στο μαρτύριο.
– Πώς συμβαίνει, Γέροντα, Άγιοι που έχουν το ίδιο όνομα να έχουν και το ίδιο μαρτύριο;
– Εσένα πώς σε λένε;
– Μαρία.
– Αγία Μαρία υπάρχει;
– Η Αγία Μαρία η Αιγυπτία, Γέροντα.
– Η Αγία Μαρία μαρτύριο δεν έχει· οπότε το γλυτώνεις. Έχει όμως άσκηση· να την μιμηθής στην άσκηση, για να έχετε… το ίδιο Συναξάρι! Ευλογημένη, οι Άγιοι αυτοί προσπάθησαν να μιμηθούν τον Άγιό τους, που τον είχαν σε ευλάβεια.

– Πρέπει να συγγενέψη με τον Άγιο. «Τιμή Αγίου, μί­μησις Αγίου»[1], λέει ο Μέγας Βασίλειος.

– Γέροντα, με πειράζει η συνείδηση που έχω το όνομα μεγάλης Αγίας και με την ζωή μου δεν ανταπο­κρίνομαι.

– Να προσπαθήσης να μιμηθής την Αγία σου. Η Αγία Συγκλητική ήταν τετραπέρατη και τώρα κατήργησε τις αποστάσεις και μπορεί να κινήται άνετα στα πέρα­τα της γής. Εσύ τί κάνεις; Έχεις φιλία μαζί της; Την παρακαλάς να σου λαμπικάρη τον νου, να τον κάνη λεπτό, για να μπορής να μπαίνης βαθιά στα θεία νοή­ματα; Βλέπεις, αδελφή μου, μερικά ονόματα έχουν και ευθύνη. Σε αγαπάει πάντως η Αγία σου. Να την παρα­καλάς και να επιμένης, για να σε βοηθάη.

Εγώ, τώρα εσχάτως, έχω τεμπελιάσει και ζώ με ελεημοσύνες των Αγίων, που τους ζητώ συνέχεια σαν ζητιάνος, όπως και από όλους ζητώ να προσεύχωνται για μένα. Οι Άγιοι με την πολλή τους αγάπη μου προ­σφέρουν από τον ουράνιο άρτο και από το παραδει­σένιο μέλι[2].

[/gr]