Κείμενα

απο τον πατήρ Ἀθανάσιο Μάργαρη

Κείμενα / ΑΛΗΘΙΝΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΝΗΣΤΕΙΑ


Για μια ακόμα φορά ο Θεός μας αξίωσε να εισέλθουμε σε ένα υπέροχο διάστημα της Εκκλησίας. Στο διάστημα της Αγίας Νηστείας. Και λέω εξ’ αρχής «Αγία», γιατί  ότι πηγάζει εκ Θεού, μόνο Άγιο είναι. Και επιμένω να γράφω την Νηστεία με «Ν» κεφαλαίο, γιατί δεν νοείτε τίποτε το Άγιο να μην τονίζεται με κάθε τρόπο. Η νηστεία, δεν είναι μια ανθρώπινη ιδέα αλλά μια εντολή που δόθηκε από τον ίδιο το Θεό.

 

Στο άρθρο που ακολουθεί, σκοπός μας είναι να αναδείξουμε το μεγαλείο της νηστείας και τη σημασία της και να δούμε μαζί μέσα από το λόγο του Θεού πώς η νηστεία είναι μια εμπειρία αληθινής χριστιανικής ζωής και όχι ένα έκτρωμα τυπικότητας χριστιανικής ζωής.

Καιρός είναι να δούμε την άλλη όψη του νομίσματος ώστε να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα στο θέμα της νηστείας.

Τι σημαίνει νηστεία; Σταματάμε να τρώμε και αυτό ήταν όλο; Είμαστε εντάξει πλέον απέναντι στο Θεό;

Έχουμε συναντήσει ανθρώπους,  και με πολύ λύπη το λέω,  αυτό να καυχώνται πως νηστεύουν και ταυτόχρονα βρίζουν, ψεύδονται, αδικούν τους συνανθρώπους τους, υποκρίνονται  κ.λ.π.

 

 

Θα αναρωτηθεί όμως κάποιος, με εύλογο τρόπο, ποια είναι η υποκρισία των ημερών στο θέμα της νηστείας; Οφείλω εν πρώτοις να σημειώσω, πως η νηστεία ως έκφραση προσωπική, ως προσωπική ανάγκη κάθαρσης του ανθρώπου από τα ψυχοφθόρα πάθη, επ’ ουδενί δεν αποτελεί εκδήλωση υποκρισίας. Η υποκρισία όμως, στο θέμα της νηστείας εισέρχεται όταν συντελείται αποχή από τις τροφές που ορίζει η εκκλησία κατά την περίοδο της νηστείας και ταυτόχρονα σημειώνεται μία αδιάλλακτη σκληρή στάση, μία στάση κατάκρισης του άλλου. Είναι αυτό που λέει ο λαός, ότι δηλαδή δεν τρως λάδι αλλά του άλλου του βγάζεις το λάδι.

Η υποκρισία αποτελεί τη μεγαλύτερη ασθένεια, που με τα κύτταρα της προσβάλλει πολύ εύκολα τον οργανισμό της ορθόδοξης ανθρωπολογίας. Αλλοιώνει τη φύση του ανθρώπου, προσβάλλοντας το πρόσωπο και τη δυνατότητα του να μοιάσει χαρισματικά στον Θεό.

Με λίγα λόγια άλλο είμαι και άλλο δείχνω.

Άλλο αισθάνομαι και άλλο εκφράζω.

Νηστεύω από το κρέας επειδή έχει αίμα και τρώω αστακό που δεν έχει αίμα αλλά του συνανθρώπου μου << του πίνω το αίμα>>.

Νηστεύω, απέχω από τις τροφές, όταν βρίσκομαι ανάμεσα σε κόσμο αρνούμαι για παράδειγμα ένα αρτύσιμο γλυκό που μου προσφέρουν, ομολογώντας δημοσίως πως νηστεύω, ενώ την ίδια στιγμή με δική μου θέληση πραγματοποιώ ένα έγκλημα. Έτσι, αφενός μεν πιστεύω, κι αυτό είναι τελείως τραγικό, πως η νηστεία μου είναι μόνο η τροφή, αφετέρου δε εξομολογούμαι δημοσίως πως νηστεύω, κάτι το οποίο αποτελεί αυστηρώς, απολύτως, προσωπική στιγμή ασκητικής.

 

 

Ο Χριστός μας με το αδιάψευστο στόμα Του αναφέρει ότι το κακό  μπορεί να  νικηθεί  μόνο με προσευχή και νηστεία.

Δυστυχώς οι περισσότεροι από εμάς θεωρούμε ότι νηστεία είναι μόνο η αποφυγή κάποιων τροφών, δηλαδή περιορίζουμε την νηστεία στο να μην καταναλώνουμε το κρέας, το γάλα και κάποια άλλα προϊόντα. Λησμονούμε όμως ότι νηστεία είναι πρωτίστως  η αποφυγή της αμαρτίας . Λησμονούμε ότι είναι απαραίτητο να νηστέψουμε όλα εκείνα που μας χωρίζουν από την αγάπη του θεού και μας απομακρύνουν από την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος. Νηστεύω σημαίνει ότι προσέχω τί λέω, τί βλέπω, τι ακούω, τί διαλογίζομαι. Νηστεύω σημαίνει δεν εκνευρίζομαι, δεν ειρωνεύομαι, δεν αφήνω να κυριεύσει την ψυχή και το νου μου το κακό. Η νηστεία δεν είναι αυτοσκοπός, δεν πρέπει να γίνεται μηχανικά, ούτε επίσης αναγκαστικά. Πρέπει να αγαπήσουμε την άσκηση. Να νηστέψουμε συνειδητοποιημένα, με χαρά και ζωντάνια, όχι μίζερα και καταναγκαστικά. Πολλοί νηστεύουν γιατί έτσι πρέπει και άλλοι από φόβο. Νομίζω όμως αγαπητοί μου ότι πιο ουσιαστικό είναι να κάνω τη νηστεία από αγάπη και με πλήρη ελευθερία.

 

 

Ας προσέξουμε αδελφοί μου να έχουμε ταπεινό φρόνιμα όταν νηστεύουμε και να μην κατακρίνουμε όσους δεν νηστεύουν. Η νηστεία δεν αποτελεί μέσο επίδειξης του βαθμού της πνευματικότητος μας, αλλά ένας τρόπος, ένα γύμνασμα, να καθαρίσει η ψυχή και το σώμα μας, ώστε να προετοιμαστούμε καλύτερα  για να βιώσουμε αληθινά, πνευματικά το μεγάλο γεγονός  της Αναστάσεως του Κυρίου μας.

 

Η σύνεση πρέπει να μας συντροφεύει στο ταξίδι της νηστείας. Η  υπερηφάνεια και ο εγωισμός πρέπει να εκμηδενιστούν μέσω της νηστείας .

 

 

Είναι σημαντικό να νηστεύουμε ουσιαστικά και αληθινά. Επειδή στασιμότητα στην πνευματική ζωή δεν υπάρχει και η μοναδικότητα της σχέσης αυτής είναι απεριόριστη, απύθμενη και αιώνια , θα ανακαλύπτουμε στην καθημερινότητά μας οφέλη πνευματικά και σωματικά.  Άλλωστε, εκείνα που η Εκκλησία μας και οι Θείοι Πατέρες όρισαν αιώνες πριν, έρχονται τώρα να επιβεβαιώσουν και να επικυρώσουν οι διάφοροι ειδικοί που ασχολούνται με  θέματα υγείας και διατροφής.

Καλή και ευλογημένη νηστεία με επίγνωση και αγάπη.