Κείμενα

απο τον πατήρ Ἀθανάσιο Μάργαρη

Κείμενα / ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΨΕΥΤΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ


Από τα παλιά χρόνια υπάρχει ένας ασταμάτητος πόλεμος.

Το ψέμα, η, η μισή αλήθεια, πολεμά την αλήθεια. Αυτό ποτέ δεν σταμάτησε να συμβαίνει και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα και θα συνεχίζεται πάντοτε.

Ποιος είναι όμως αυτός που δημιουργεί το ψέμα και ποιους  χρησιμοποιεί για να το πουν?

 

Ο διάβολος είναι πατέρας της ψευτιάς. Με το ψέμα θανάτωσε τον άνθρωπο. Εκείνος, δεν στάθηκε στην αλήθεια και ήταν από την αρχή ο φονιάς του ανθρώπου, γιατί είναι ψεύτης και πατέρας της ψευτιάς.

Εκείνοι που διαβάλλουν και ψευδομαρτυρούν, μ’ αυτό που κάνουν θανατώνουν τους αθώους ανθρώπους.  Αυτοί οι άνθρωποι είναι παιδιά του διαβόλου  που διαβάλλουν και προδίδουν, αλλά και οι ίδιοι, με ένα λόγο και δίκαια, ονομάζονται διάβολοι. Γιατί, καθώς μιμήθηκαν τον διάβολο στην κακία, έτσι κληρονόμησαν και τ’ όνομά του.

Συνεπώς, από όλους τους ανθρώπους, τόσο τους παλαιούς όσο και τους νέους, τόσο τους ευσεβείς όσο και τους ασεβείς, οι προδότες και οι συκοφάντες ονομάστηκαν και ονομάζονται πάντοτε κακόγλωσσοι και διάβολοι.

 

Ο διάβολος τρελαίνει τον άνθρωπο όταν τον ελέγχει. Τον κάνει να συκοφαντεί και να λασπολογεί  συνάνθρωπους του και όχι μόνο αυτό. Προσπαθεί λυσσαλέα να διχάσει τους ανθρώπους μεταξύ τους και να τους βάζει να τσακώνονται και να παρεξηγούνται. Επίσης αυτό που κάνει είναι να εισχωρεί σε οικογένειες και να προσπαθεί να τις διαλύσει.

Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν διστάζει να εισχωρήσει όπου δήποτε για να κάνει το κακό. Ακόμη και μέσα στον χώρο της εκκλησίας. Τώρα θα με ρωτήσεις γιατί μέσα στην εκκλησία.

 

Απλά. Αυτό είναι το καμουφλάζ του. Παριστάνει τον θρήσκο. Κάνει πως ενδιαφέρετε για την εκκλησία και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να γίνεται πιστευτός στους ανθρώπους και έτσι πιο εύκολα τους παρασύρει και τους στρέφει εναντίον της αληθείας. Αυτό όμως έχει σαν αποτέλεσμα, αυτοί οι άνθρωποι που παρασύρονται από το ψέμα, λένε και αυτοί με την σειρά τους το ψέμα, και χωρίς να το αντιληφτούν, ο διάβολος τους κέρδισε, και έτσι συνεχίζεται το κακό.

 

Το κακό είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι που γνωρίζουν την αλήθεια δεν βγαίνουν να την πουν , είτε γιατί φοβούνται, είτε για συμφεροντολογικούς λόγους, με αποτέλεσμα να μην βγαίνει η αλήθεια στο φως.

Ας μην ξεχνάμε τον Ιησού Χριστό. Ποιοι τον σταύρωσαν;

Οι ψεύτες, οι υποκριτές και οι φαρισαίοι δεν ήταν αυτοί που σταύρωσαν τον Ιησού Χριστό;

Τέτοιοι  ακριβώς υπάρχουν και σήμερα και είναι οι άνθρωποι του διαβόλου.

Όλους τους ανθρώπους τους πολεμάει ο διάβολος, γιατί όλους θέλει να τους κολάσει.

 

Ο διάβολος δεν  πηγαίνει να πολεμήσει ανήθικους ή βέβηλους ή άρπαγες ή πλεονέκτες η ψεύτες, η υποκριτές, η αλαζόνες, η συκοφάντες, η λασπολόγους, η κλεφτές. Αυτούς τους έχει δεμένους με το πάθος και τους ξεγελάει ευκολότερα. Περισσότερη δουλειά έχει να κάνει, όταν πηγαίνει να πολεμήσει αυτόν που δεν έχει καταφέρει  να τον κερδίσει.

Αυτήν την αποστολή την ανέθεσε ο ίδιος ο διάβολος στους δικούς του. Και πιστέψτεμε. Έχει πολλούς.

 

Έλα όμως που λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο. Ξέχασαν τον Ιησού Χριστό και ότι και Αυτός έχει τους δικούς Του ανθρώπους. Έχει τους Αγγέλους Του. Αυτό δεν το υπολόγισαν όπως δεν υπολόγισαν τις συνέπειες και το αποτέλεσμα που θα φέρει το γεγονός ότι ενταθήκαν με τον διάβολο.

Η αλήθεια  πολλές φορές ταπεινώνεται. Ο Ιησούς Χριστός για την αλήθεια δεν ταπεινώθηκε; Ο Ιησούς Χριστός για την αλήθεια δεν σταυρώθηκε;

Η αλήθεια κι αν ταπεινωθεί κι αν συρθεί στο χώμα πάλι θα υψωθεί. Η αιωνιότητα είναι δική της.

Η αλήθεια είναι βασίλισσα και ο θρόνος της ακλόνητος.

 

Μεγάλη που είσαι αλήθεια! Ούτε η φωτιά μπορεί να σε κάψει, ούτε το νερό να σε πνίξει. Τρία πράγματα δεν μπορούν κρύβονται για πάντα ο ήλιος το φεγγάρι και η αλήθεια. Μεγαλύτερο αγαθό από την αλήθεια δεν υπάρχει. Ο χρόνος είναι ο πατέρας της αλήθειας,  δεδομένου ότι η αλήθεια αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου. Το να ψεύδεται κανείς είναι ανελεύθερο. Το να λέει την αλήθεια είναι γενναίο.

Για να λες την αλήθεια χρειάζεται θάρρος. Έχε θάρρος. Όταν λες την αλήθεια, δε θα κάνεις ποτέ λάθος.

 

Νομοτελειακά ο έντιμος άνθρωπος, αυτός ο άνθρωπος που λέει την αλήθεια,  πληρώνει βαρύ αντίτιμο. Η διαφθορά θίγεται και οι διαπλεκόμενοι ενοχλούνται με αποτέλεσμα να συσπειρώνονται εναντίον του. Το μόνο κέρδος είναι η ηθική ικανοποίηση που δεν μπορεί να εξαργυρωθεί παρά μόνο με την αναγνώριση από μεριάς της πλειοψηφίας. Αυτών που δεν εξαρτώνται άμεσα ή έμμεσα από τις συνέπειες των λόγων. Αυτών που κρίνουν χωρίς παρωπίδες και δεν θέτουν προαπαιτούμενα.

 

Η ειλικρίνεια και ευθύτητα της άποψης, διαχρονικά, αποκτά μεγάλη αξία. Μόνο με αυτόν τον τρόπο κατακτιέται η αξιοπιστία και η γνησιότητα, η συνέπεια λόγων και πράξεων. Με το προσωπικό παράδειγμα μπορείς να κάνεις φίλους και συμμάχους ενώ αντίστοιχα να γκρεμίσεις δεσμούς, αν τα δύο δεν συμβαδίζουν.

Δεν υπάρχει, ούτε θα υπάρξει ποτέ θρησκεία ανώτερη απ’ την Αλήθεια. Καταπίνουμε με απληστία κάθε ψέμα που μας κολακεύει, αλλά την αλήθεια που μας φαίνεται πικρή την παίρνουμε με μικρές γουλιές. Η αλήθεια υπάρχει. Το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί. Ο μόνος τρόπος για να γνωρίσει ο άνθρωπος την Αλήθεια είναι να μην υπολογίζει σε ενδεχόμενο κέρδος που μπορεί να του φέρει.

 

Μια ταραγμένη ψυχή δε μπορεί ν’ αντιληφθεί αλλά ούτε να πει την Αλήθεια.

Τα μεγαλύτερα εμπόδια για την πρόοδο του ανθρώπου είναι η άγνοια της Αλήθειας για τη φύση του Θεού και η άγνοια της Αλήθειας για τη φύση του ανθρώπου.

Η Αλήθεια είναι ο Σωτήρας του ανθρώπου, ενώ το ψέμα  είναι η αιώνια καταδίκη του.

 

Ο αληθινός Λόγος ζει μέσα στον κάθε άνθρωπο, κι από κει το φως της Αλήθειας λάμπει και στέλνει την ουράνια επίδρασή του σε όποιους έχουν τις πόρτες και τα παράθυρα της ψυχής ανοιχτά για να τη δεχτούν. Τι κρατά όμως τις πόρτες και τα παράθυρα κλειστά? Ο εγωισμός και το συμφέρον.

Οι κακοί άνθρωποι λέγονται και παλιάνθρωποι, προδότες, φτηνοί άνθρωποι, ηλίθιοι, . Κάθε ηλίθιος μπορεί να κριτικάρει, να κατηγορήσει, να παραπονεθεί, και οι περισσότεροι ηλίθιοι το κάνουν.

Ένας στενόμυαλος άνθρωπος δεν έχει άλλο τρόπο να δείξει ότι είναι άξιος, από το να προσπαθεί να περνάει πάντα το δικό του.

Αν στον κόσμο σήμερα υπήρχε ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων που επιθυμούσε τη δική του ευτυχία περισσότερο απ’ ότι επιθυμούσε τη δυστυχία των άλλων, σε μερικά χρόνια θα είχαμε έναν παράδεισο.

 

Δυστυχώς υπάρχουν και οι αδίστακτοι  ψεύτες και  είναι οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν καθημερινά το ψέμα για να παραπλανήσουν τους άλλους, για να τους εξαπατήσουν, για να τους πληγώσουν, για να καλύψουν το όποιο μειονέκτημά τους ή λάθος τους, για να κάνουν πλάκα. Αυτοί οι άνθρωποι είναι ικανοί να πατήσουν «επί πτωμάτων» (μπορεί και κυριολεκτικά). Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του αδίστακτου ψεύτη;

 

 Το ψεύδος είναι ανά πάσα στιγμή σε πρώτο πλάνο, είναι αθεράπευτα εγωιστής, άκρως ανταγωνιστικός και αδυσώπητος ως που να αποκτήσει αυτό που θέλει. Συχνά οι αδίστακτοι ψεύτες γίνονται παθολογικοί ψεύτες αφού πια είναι εθισμένοι στο να λένε ψέματα και φτάνουν σε σημείο να μην ξεχωρίζουν τι είναι αλήθεια και τι ψέμα.

 

 

Υπάρχουν όμως και οι άλλοι άνθρωποι. Οι άνθρωποι της αλήθειας. Αυτοί οι άνθρωποι είναι οι άνθρωποι του Θεού.

Ο άνθρωπος όμως του Θεού φαίνεται πάνω στα πράγματα.

Αποφεύγει κάθε τι το αμαρτωλό και ασπάζεται και ακολουθεί το θέλημα του Θεού.

Δηλαδή τι κάνει ο άνθρωπος του Θεού;

 

ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ ΤΑ ΑΜΑΡΤΩΛΑ:

Αμαρτωλό είναι ότι προσκρούει και παραβαίνει το θείο νόμο. Π.χ. λόγια βλάσφημα και βέβηλα, κατάρες και έριδες, θεάματα και ακούσματα απαράδεκτα και ανήθικα, παρέες που βλάπτουν, αλλά και ότι αφορά τη σφαίρα της δημόσιας ζωής και δράσεως: αδικίες, ψευδορκίες, μαγείες, θυμούς και εκρήξεις…

 

ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΤΑ ΘΕΑΡΕΣΤΑ: Θεάρεστο από την άλλη μεριά είναι κάθε σεμνότητα, αρετή, έπαινος και καλό έργο και ασφαλώς η υπακοή στο θέλημα του Θεού.

 

ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ: Προσεύχεται, διαβάζει την αγία Γραφή, εκκλησιάζεται, συγχωρεί και ζητεί συγγνώμη, εξομολογείται, κοινωνεί, τίποτε άλλο δεν φοβάται παρά μόνο την αμαρτία, δηλ. να μη προσκρούσει στο θείο θέλημα. Όλοι μάλιστα ξέρουμε ότι “αρχή σοφίας είναι ο θείος φόβος”.

Ο άνθρωπος του Θεού δεν είναι ένας κατσούφης, σκληρός, φανατικός, αντικοινωνικός και απόκοσμος, ψεύτης, υποκριτής, αλαζόνας και ότι άλλο.

 

Ο άνθρωπος του Θεού δεν επιζητεί τίποτε.

Μη επιζητούμε λοιπόν τίτλους και αξιώματα. Ακόμη και πνευματικά χαρίσματα μη διαλέγουμε. Είπε ο ίδιος ο Χριστός να μη χαιρόμαστε τόσο πολύ που μπορεί με τη δύναμή Του να βγάζουμε δαιμόνια και να κάνουμε θαύματα. Χαρά μας είναι και θα είναι το ότι με το βάπτισμα γράφτηκε το όνομά μας στα βιβλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας και με τη θυσία του Χριστού, αν Τον ακολουθήσουμε. Εκείνο λοιπόν που μας κάνει ανθρώπους του Θεού είναι το Βάπτισμα, η Μίμηση του Χριστού, ο υπέροχος δρόμος της Αγάπης και της Αλήθειας.

Χρήσιμο και αυτό που πρόσθεσε ο Χριστός, ότι για να μπούμε στη Βασιλεία του Θεού πρέπει να γίνουμε σαν τα παιδιά. Αθώοι, άκακοι, ταπεινοί και απονήρευτοι.

ΑΣ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΟΛΑ ΜΕΤΑ ΘΑ ΒΡΟΥΝΕ ΤΗ ΛΥΣΗ ΤΟΥΣ