Κείμενα

απο τον πατήρ Ἀθανάσιο Μάργαρη

Κείμενα / ΓΕΡΩΝ ΝΙΚΩΝ . ΕΤΟΣ 1950


 

«Μεθ' ημών ό Θεός, γνώτε έθνη (πάθη, δαίμονες, αμαρτωλοί άνθρωποι - εργαλεία των δαιμόνων) και ηττάσθε ότι μεθ' ημών ό Θεός»...

 

Να ζεις σύμφωνα με τις εντολές του Ευαγγελίου

 

 

...Ό άνθρωπος είναι αδύνατος, ή αμαρτία επίσης πολύ δυνατά ενεργεί στην ψυχή και το σώμα του, και οι δαίμονες πολύ εξοργίζονται μ' αυτόν πού θέλει να αποφύγει την εξουσία τους, ώστε είναι αναπόφευκτες οι πτώσεις και σε κάποιες περιπτώσεις ή επιστροφή σε προηγούμενη Αμαρτωλή ζωή. Εσύ όμως μη συγχύζεσαι και μην απελπίζεσαι. Σύντομα τίποτα δεν μπορεί να γίνει. Διά πολλών θλίψεων, αγώνων και προσπαθειών, μπαίνουμε στην βασιλεία του Θεού.

Διάβασες στο Ευαγγέλιο, ότι ή βασιλεία του Θεού μοιάζει με προζύμι, πού το ανακάτεψαν με το αλεύρι, ώσπου ζυμώθηκε όλο. Έτσι και ή ψυχή του ανθρώπου δεν μπορεί αμέσως να ζυμωθεί από το καινούργιο ευαγγελικό προζύμι. Πότε αυτή ή διαδικασία τής ζύμωσης προχωράει γρήγορα, πότε αργά,.. Γι' αυτό μη συγχύζεσαι όταν δεν βλέπεις καμία διόρθωση. Μόνο ένα πράγμα χρειάζεται: Να επιδιώκεις να ζεις σύμφωνα με τις εντολές του Ευαγγελίου, να αγωνίζεσαι, να αντιτάσσεσαι αυτόβουλα στην κάθε αμαρτία, είτε με το λόγο, είτε με την σκέψη, και να μην παραδίδεσαι αυτόβουλα σε κακή τάση, Αν θα παραδοθείς, τότε να μετανοείς ενώπιον του Κυρίου και να ζητάς συγχώρηση. Και πάλι να αγωνίζεσαι, και έτσι έως τον θάνατο.

 

Να θυμάσαι, ότι με την δική σου δύναμη δεν μπορείς να κάνης τίποτα. Πάντα να επικαλείσαι εις βοήθεια τον Κύριον Ιησού Χριστόν σε οποιοδήποτε πειρασμό. Τότε μαζί με την καλή βούλησή σου θα συνεργή ή δύναμη του Θεού πού νικάει οποιαδήποτε αμαρτία και οποιαδήποτε διαβολική ενέργεια. Αναπόφευκτες θα νικήσεις την τάση σε κάποια αμαρτία, τότε μην το αποδίδεις στον εαυτό σου, στην δύναμή σου, αλλά στον Κύριο και να Τον ευχάριστης, ότι βοήθησε εσένα να νικήσεις την αμαρτία. Αν θα το απόδοσης στον εαυτό σου, τότε πάλι θα πάσης στις ίδιες αμαρτίες.

Πιο συχνά να επικαλείσαι το όνομα τού Θεού. Ό Κύριος περιμένει από σένα να κολληθείς σ' Αυτόν, στις θείες εντολές Του, να οδηγείσαι αποφύγει' αυτές στην ζωή σου και όχι από τις υπερβολές των δαιμόνων και την αμαρτωλή φύση σου, πού είναι μολυσμένη από την αμαρτία. Ή επιλογή είναι στα χέρια σου. Ή γήινη ζωή δόθηκε στον άνθρωπο για να διαλέξει εδώ ελεύθερα ή τον Θεό, ή τον διάβολο. Ή μέλλουσα ζωή εξαρτάται από την γήινη, γιατί αυτοί οι άνθρωποι πού όλη την ζωή τους εργάζονταν για την αμαρτία και τον διάβολο, θα είναι μαζί του μετά τον θάνατο για πάντα. Και αυτοί πού όλη την ζωή τους στρέφονταν προς τον Κύριο, και αν ακόμα έπεφταν κάποιες φορές, μετά τον θάνατο θα είναι μαζί με τον Κύριο στην αιώνια μακαριότητα.

Ό Κύριος δίκαια σου έστειλε αρρώστια, και όχι τόσο για να σε τιμωρήσει για τις περασμένες σου αμαρτίες (αναπόφευκτες και κατά τον πνευματικό νόμο σε κάθε αμαρτία ακολουθεί θλίψη), όσο από την αγάπη προς εσένα, για να σε ξεκολλήσει από την αμαρτωλή ζωή και να σε βάλει στην οδό τής σωτηρίας...

 

Το πιο σημαντικό είναι να ζητάμε συνεχώς βοήθεια από τον Κύριο

 

...Μη δίνης σημασία αναπόφευκτες κάποιοι μεροληπτούν εναντίον σου. Όλοι οι άνθρωποι είναι πλάσματα αμαρτωλά. Ή πτώση δεν μπορεί να μην φανερώνεται στις σχέσεις με τους συγγενείς και φίλους. Γι' αυτό, μετα­ξύ άλλων, είπε ό Κύριος στους μαθητές Του: «Ιδού εγώ αποστέλλω υμάς ως πρόβατα εντολές μέσω λύκων γίνεσθε ουν φρόνιμοι ως οι όφεις και ακέραιοι ως αι περιστεραί» (Μτ. 10, 16), αλλά «Ιδού εγώ μεθ' υμών ειμί πάσας τας ημέρας εως της συντελείας του αιώνος» (Μτ. 28, 20).

Από την μία πλευρά χρειάζεται ή προσωπική μας σοφία και επιφυλακτικότητα, αλλά το πιο σημαντικό είναι να ζητάμε συνεχώς βοήθεια από τον αόρατο στον σαρκικό άνθρωπο, αλλά ορατό, διά μέσου του πνεύματος, Κύριο, πού υποσχέθηκε σε όλους πού στηρίζουν τις ελπίδες τους σ' Αυτόν, ότι ούτε μια τρίχα θα πάσης από το κεφάλι τους χωρίς το θέλημά Του.

Στηρίζοντας τις ελπίδες τους σ' Αυτόν οι Απόστολοι υπέμεναν όλα και νίκησαν τον κόσμο. Λίγα πρόβατα νίκησαν αμέτρητους λύκους. Άραγε δεν είναι αυτό ή απόδειξη τής δυνάμεως και φροντίδος του Θεού; Όμως ό Κύριος «χθές και σήμερον ό αύτός και εις τους αιώνας» (Έβρ. 13, 8). Να απευθύνεσαι σε όλες τις θλίψεις και δυσκολίες σου στον Κύριο «και αυτός σε διαθρέψει» (Ψαλ. 54, 23).

Πάντα, ακόμη και όταν βιάζεσαι μπορείς με το νου σου να απευθύνεσαι στον Κύριο και να πής: Ιησού Χριστέ, ελέησόν με Κύριε, σπλαγχνίσου με τον άμαρτωλόν, ή όπως λέει ό Βαρσανούφιος ό Μέγας, θυμήσου τουλάχιστον, ότι υπάρχει ό Κύριος, πού βλέπει τας πάντα, πού βλέπει εσένα και φτάνει αυτό για να βγεις από την δυστυχία. Αλλά, όταν θα έχεις θλίψη και ή προσευχή δεν θα σε βοηθά τότε μην απελπίζεσαι, μην γογγύζεις και μην πέφτεις σε απιστία. Να θυμάσαι, ότι χωρίς θλίψεις δεν μπορείς να ψηθείς, ούτε μπορείς ακόμη να αποκτήσεις την πείρα της ζωής.

Η πίστη και η προσευχή κάνουν να αποδίδει η θλίψη μεγάλο όφελος. Χωρίς προσευχή όμως αυτή μπορεί να οδήγηση στο γογγυσμό, την ολιγοπιστία, να βλάψει την ψυχή και το σώμα. Γι' αυτόν πρέπει να μάθουμε να είμαστε πάντα μαζί με τον Θεό. Αυτός πάντα είναι μαζί μας. «Μεθ' ημών ό Θεός, γνώτε έθνη (πάθη, δαίμονες, αμαρτωλοί άνθρωποι - εργαλεία των δαιμόνων) και ηττάσθε ότι μεθ' ημών ό Θεός»...