Κείμενα

απο τον πατήρ Ἀθανάσιο Μάργαρη

Κείμενα / Γέροντας Ευσέβιος Γιαννακάκης


Η συχνή Θεία Κοινωνία

Ο π. Ευσέβιος σε όλη τη διάρκεια της ιερατικής του ζωής και τελευταία στην Αιγιάλεια, αγωνίσθηκε να διαλυθούν οι προκαταλήψεις για το θέμα της συχνής Θείας Κοινωνίας. Τόνιζε πάντοτε την αναγκαιότητα αλλά και τις προϋποθέσεις τα συχνής συμμετοχής στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας:ενημερώνεται μεν και θα προσεύχεται, αλλά να είναι στον αγώνα του…Εμείς να μην κρίνουμε. Ας σταθούμε στην προσευχή, στα γόνατα…Μην ξεχνάμε ότι και ο κάθε ηγέτης είναι εικόνα του Θεού, είναι ψυχή. Γι’ αυτό, να προσευχόμαστε».

«…Καλείται ο άνθρωπος τακτικά να πλησιάζει το Ποτήριο της Ζωής. Η καλύτερη και αγιότερη πρόσκληση…”Μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε” λέει ο ιερεύς, όχι “απέλθετε”! Παίρνουμε Χριστό Εσταυρωμένο και Αναστημένο,…και απολαμβάνουμε τη χαρά του ουρανού από εδώ, γιατί “η βασιλεία του Θεού εντός ημών εστίν”».

Για να φθάσει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής, πρέπει να έχει προηγηθεί η μετάνοια, η εξομολόγηση, η μελέτη της Αγίας Γραφής και ο αγώνας ο άγιος εναντίων όλων εκείνων που είναι αντίθετα στο θέλημα του Θεού…

Γέροντας Ευσέβιος ΓιαννακάκηςΤο σωτήριο είναι να ζει συνεχώς ο Χριστιανός τη μυστηριακή ζωή· να εξομολογείται και να κοινωνεί κάθε Κυριακή…Πότε θα έχει κανείς λιγότερες αμαρτίες, για να μπορεί να πλησιάζει το άγιο Ποτήριο, όταν κοινωνεί τρεις φορές το χρόνο ή όταν κοινωνεί κάθε Κυριακή; Διότι, όταν μεταλαμβάνει συχνά, προσέχει περισσότερο να μην πέσει σε σφάλματα. Και πριν κοινωνήσει είναι προσεκτικός, και μετά τη Θεία Κοινωνία το ίδιο…

Οι πιστοί έχουν τέτοια θέση μέσα στην Εκκλησία, που ο ιερεύς δεν μπορεί να τελέσει τη Θεία Λειτουργία, αν δεν είναι παρών έστω και ένας πιστός. Και έχουμε πολλά αποδεικτικά στοιχεία για τη συχνή Θεία Κοινωνία. Εφόσον στην περίοδο της Σαρακοστής γίνεται Θεία Λειτουργία το Σάββατο και την Κυριακή, γιατί να θεσπίσει η Εκκλησίας μας τις Προηγιασμένες; Για να κοινωνούν τακτικά οι πιστοί. Και πρέπει να χαίρονται και ο ιερεύς και ο διάκον