Κείμενα

απο τον πατήρ Ἀθανάσιο Μάργαρη

Κείμενα / Ελεημοσύνη: Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος


Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου: «…κι αν ακόμα έχεις πολλές αμαρτίες, μη φοβάσαι, εφόσον έχεις συνήγορο την ελεημοσύνη• γιατί καμιά ουράνια δύναμη δεν αντιστέκεται σ’ αυτήν• απαιτεί το χρέος, έχει δικό της χειρόγραφο που το κρατά στα χέρια της… Ώστε λοιπόν όσες άλλες αμαρτίες έχεις, η ελεημοσύνη σου τις ισοζυγίζει όλες». (περί Μετανοίας, Ομιλία Γ’).

Η ελεημοσύνη μας κάνει ιερείς και μάλιστα μας χαρίζει μια ιερωσύνη που μας προσφέρει πολύ μισθό.

Η ελεημοσύνη είναι η καρδιά της κάθε αρετής, η μητέρα της αγάπης, η βασίλισσα των αρετών. Ο ελεήμων δεν προσφέρει απλώς θυσία προς τον Θεό, αλλά γίνεται ίσος με το Θεό (Ματθ. 5,45). Στα άγια των αγίων μπαίνει ο ιερεύς για να προσφέρει την ιερατική θυσία. Και ο ελεήμων μπαίνει στον ιερώτερο χώρο, όπου υπάρχει μόνο ο Θεός. Στην προσωπικότητα του ανθρώπου, στην εικόνα του Θεού! Ναι στην ελεημοσύνη γίνεται ιερατική θυσία. Επικαλείται ο ελεήμων το Άγιο Πνεύμα όχι με λόγια αλλά με πράξεις. Η ελεημοσύνη είναι σπουδαιότερο πράγμα από το ν’ ανασταίνει κανείς νεκρούς. 

Ο όσιος Βιτάλιος (11 Ιανουαρίου), αφού έκανε μακροχρόνια άσκηση, του δόθηκε στην καρδιά του, ως χάρη από τον Θεό, να έχει αγάπη στους αμαρτωλούς. Γι᾽ αυτό άφησε το μοναστήρι του και πήγε στην μεγάλη πόλη της Αλεξάνδρειας, για να φροντίσει για την σωτηρία των παραστρατημένων γυναικών. Την ημέρα εργαζόταν εργόχειρο και τα χρήματα που έπαιρνε από την εργασία του αυτή πήγαινε το βράδυ στην συνοικία των ιεροδούλων και τα έδινε σε μία από αυτές τις δυστυχισμένες υπάρξεις, με τον όρο να μην πράξει αμαρτία εκείνη την νύχτα με κανένα. Και αυτός έμενε όλη την νύχτα δίπλα της προσευχόμενος για την σωτηρία της. Όταν ξημέρωνε, έφευγε, αφού έβαζε πρώτα την γυναίκα να του υποσχεθεί ότι δεν θα πεί σε κανέναν τι έγινε. Και αυτό ο όσιος Βιτάλιος το έκανε συχνά.

Αλλά κατήγγειλαν τον όσιο στον Πατριάρχη, τον άγιο Ιωάννη τον Ελεήμονα, ότι αυτός ο μοναχός σκανδαλίζει με την διαγωγή του αυτή. Ο άγιος όμως Ιωάννης ο Ελεήμονας δεν επέπληξε καθόλου τον όσιο Βιτάλιο. Η εύσπλαγχνη και πονετική καρδιά του Πατριάρχου στους φτωχούς τον έκανε να έχει και συμπάθεια στα ακουόμενα δήθεν σκάνδαλα και να μην είναι απότομος ελεγκτής. Έτσι δεν έλαβε κανένα μέτρο εναντίον του οσίου Βιταλίου, που μερικοί «ευσεβείς» χριστιανοί της Αλεξάνδρειας σκανδαλίζονταν από την διαγωγή του.

Μάλιστα ένας από αυτούς, όταν είδε τον όσιο Βιτάλιο να βγαίνει από το πορνείο, του έδωσε ένα χαστούκι και του είπε: «Βρωμοκαλόγερε, που σκανδαλίζεις τον λαό»! Και ο όσιος Βιτάλιος του απάντησε: «Πίστεψέ με, ότι θα σου ανταποδώσω το χαστούκι αυτό και θα πονέσεις και θα φωνάξεις πολύ, ώστε από την φωνή σου θα συναχθεί όλη η Αλεξάνδρεια». Πραγματικά, έτσι και έγινε. Όταν εκοιμήθη ο όσιος Βιτάλιος, άγγελος Κυρίου έδωσε στον υβριστή «ευσεβή» χριστιανό ένα ηχηρότατο δυνατό ράπισμα και του είπε: «Παρ᾽ το. Είναι από το αμάρτημά σου στον Βιτάλιο»! Τότε αυτός έπεσε κατά γης και ούρλιαζε δυνατά, πολύ δυνατά, ώστε συγκεντρώθηκε πολύς κόσμος γύρω του. Και εξομολογήθηκε σ᾽ όλους αυτούς το αμάρτημά του προς τον Βιτάλιο. Τότε όλος αυτός ο κόσμος πήγε στο πτωχό δωματιάκι που έμενε ο Βιτάλιος και τον βρήκε νεκρό. Δίπλα δε στο λείψανό του είδαν μία πλάκα πάνω στην οποία είχε γράψει ο ίδιος ο Βιτάλιος σαν διαθήκη του:

«Αλεξανδρινοί, μην κρίνετε κανέναν προτού να έρθει η ημέρα της κρίσεως»!!!

Στην κηδεία του οσίου Βιταλίου ήταν πολλές εκδιδόμενες γυναίκες που, από τον όσιο Βιτάλιο, από τις προσευχές του και τις με δάκρυα συμβουλές του προς αυτές, είχαν μετανοήσει.