Κείμενα

απο τον πατήρ Ἀθανάσιο Μάργαρη

Κείμενα / Η δύναμη της συγνώμης


"Συγνώμη.
Απίστευτα γνώριμη λέξη.
Είναι δύναμη?
Είναι παραίτηση,
θυσία,
παραδοχή ήττας??
Είναι παράβλεψη,άφεση?
Είναι ένα συναίσθημα ελευθερίας.
Θέλει να υποχρεώσει, να δημιουργήσει ενοχές??



"Οι άλλοι φταίνε για όλα."


Συγνώμη δεν είναι να φοράς το χαμόγελο σ ένα ευγενικό πρόσωπο και να καταπίνεις τ αληθινά σου συναισθήματα. Να το νιώθεις πρέπει. Να είναι μια ξεκάθαρη απόφαση, που αφήνει το παρελθόν να φύγει και ελεύθερα να σε οδηγήσει σε νέους δρόμους."



Όλο και περισσότερο γύρω μου συναντώ, συνομιλώ, παρατηρώ, αδιάλλακτους, "ισχυρούς" ανθρώπους. Που φοβούνται να πληγωθούν, να ξεγυμνωθούν, να δείξουν αδύναμοι. Άνθρωποι που στην ουσία δεν έχουν αυτοεκτίμηση και είναι μνησίκακοι.
Χμ, μνησίκακοι. Αποφλοιώνονται στην πορεία της ζωής τους σίγουρα.
Ξεγυμνώνονται μπροστά στον ίδιο τους τον εαυτό. Μετά μετανοιώνουν. Μα μένουν μόνοι.
Μόνοι.


Εκτιμώ τους ανθρώπους που αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεών τους.
Θεωρώ νίκη την συγνώμη.
Θαυμάζω τον "ισχυρό" που ξέρει να λυγίζει.
Επαινώ την παραδοχή του λάθους.
Αφουγκράζομαι τον άνθρωπο/πους που πλήγωσα.


Η συγνώμη ΟΧΙ δεν είναι αδυναμία. Είναι δύναμη. Είναι πράξη θάρρους. Δείχνει γενναιότητα
ισχύ
και χαίρει θαυμασμού.
Μπορεί να ανατρέψει. να κερδίσει, να γίνει θεμέλιο ισχυρό σε πανύψηλο κτίσμα.

....και γιατί όχι,
να γιατρέψει!