Κείμενα

απο τον πατήρ Ἀθανάσιο Μάργαρη

Κείμενα / ΚΑΝΤΟ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥ ΤΟ ΧΡΩΣΤΑΣ.


Βαριά κουβέντα η μπέσα, στιβαρή κι ας έχει μόλις πέντε γράμματα. Ούτε ανδρική ούτε και γυναικεία ιδιότητα. Μην ψάχνεις για παντελόνια πίσω της, ούτε για πορτοφόλια και κοινωνικές τάξεις. Ψάξε για ανθρώπους που κατάφεραν να διατηρήσουν το ήθος τους, ακόμα και σήμερα, που το ανήθικο σου πλασάρεται για ηθικό και την πονηριά στη μαθαίνουν για εξυπνάδα.

 

Κάποτε ο Έλληνας το είχε καημό, μην τυχόν και χάσει την μπέσα του. Πόσο έχουν αλλάξει τα πράγματα. Άραγε τη θυμάσαι ακόμα την έννοια της λέξης ή έχει ξεφτίσει τόσο πολύ μέσα μας, όπως έχει ξεφτίσει κι η έννοια του ήθους; Κάποτε θεωρούταν μεγάλη ντροπή να κοροϊδέψεις το διπλανό σου, να πεις ψέματα, να παίξεις θέατρο για να εξυπηρετήσεις τα δικά σου συμφέροντα. Κάποτε βλέπεις, το να κερδίσεις το σεβασμό επειδή τον αξίζεις και να κυκλοφορείς με το κεφάλι ψηλά, γιατί έκλεισες τη μέρα σου χωρίς να πληγώσεις κάποιον άνθρωπο, ήταν κάτι σπουδαίο.

Όσο για εκείνους που εκμεταλλεύονται τον πόνο του διπλανού τους, που δε σέβονται το φόβο του, την αδύναμη στιγμή του και παίζουν με την αγάπη του, εκείνοι δεν αξίζουν κανένα σεβασμό, ούτε και θα τον έχουν ποτέ πραγματικά. Λες κι ο ψεύτικος σεβασμός που εκβιάζεται ή επιβάλλεται, θα μπορέσει ποτέ να τους κάνει κύριους ή κυρίες. Ο σεβασμός κι η αγάπη που κέρδισε κάποιος επειδή φέρθηκε έντιμα, είναι το μόνο που μπορεί να τον κάνει να σηκώσει το μπόι του δυο πήχεις πάνω απ’ το χώμα.

 

Η αλήθεια πληγώνει μια φορά, το ψέμα πληγώνει για πάντα.

Λέγεται ότι η αλήθεια πονάει, ότι το ψέμα σκοτώνει, ότι η αμφιβολία μας προκαλεί απελπισία. Όλα είναι παρορμήσεις, ανθρώπινα συναισθήματα που όλοι γνωρίζαμε. Όλοι είμαστε ευάλωτοι σε αυτά, κανένας από εμάς δεν έχει ανοσία.

Μην ανησυχείς αν η αλήθεια με κάνει να κλάψω, προτιμώ να κλάψω, παρά να καταστραφώ πιστεύοντας ένα ψέμα, που θα με κάνει να προχωρήσω, σα να μη συμβαίνει τίποτα, σαν να ήταν όλα καλά.

Να γνωρίζεις ότι η ειλικρίνεια είναι η πιο σημαντική αξία εάν θέλεις  να δημιουργήσεις μια σχέση ζωής με έναν άλλο άνθρωπο.

Επομένως, καλύτερα να αναζητούμε πάντα την αλήθεια, γιατί είναι ο μόνος τρόπος για να οικοδομήσουμε με δύναμη και ακεραιότητα αυτή τη σχέση.

 

Ποτέ μην πείς το αντίθετο από αυτό που σκέπτεσαι, η αλήθεια σε  βοηθάει να γίνεις ευτυχισμένος. Μην φοβάσαι την αλήθεια, γιατί μόνο η αλήθεια θα σε κάνει ελεύθερο και θα σου επιτρέψει να αναπτυχθείς ως άνθρωπος!

Αν κάποιος ισχυριστεί ότι δεν έχει πει ποτέ ψέματα, μάλλον λέει… ψέματα! Όλοι, κάποια στιγμή στη ζωή μας, έχουμε πει ψέμα σε κάποιον, ακόμη κι αν αυτό είναι αθώο. Μερικοί από μας «πιαστήκαμε», άλλοι όχι. Αλλά οι περισσότεροι, νιώσαμε σίγουρα εκείνο το φρικτό συναίσθημα που ακολουθεί ένα ψέμα.

 

Η αξία ενός ανθρώπου, μετριέται με το πόση αλήθεια μπορεί να σηκώσει.

Η ομολογία και η αποδοχή της αλήθειας είναι πάντα ένα γενναίο βήμα προς τα εμπρός.

Αντίθετα, η προσπάθεια να παρουσιαστεί το ψέμα ως αλήθεια, να αποσιωπηθεί και να αποκρυφθεί ή να ειπωθεί μόνο η μισή αλήθεια, φανερώνουν τη δειλία και την περιφρόνηση του ψευδομένου προς τη νοημοσύνη του κοινωνικού συνόλου.

Στην διαπάλη ψέματος και αλήθειας, στο τέλος νικητής αναδεικνύεται η αλήθεια.

Δεν φτάνει ότι λέμε ψέματα στους άλλους αλλά λέμε ψέματα και στον εαυτό μας.

Γιατί όμως λέμε ψέματα και στον εαυτό μας;

 

Τα ψέματα που λέμε στον εαυτό μας, λειτουργούν στην αρχή προστατευτικά. Αργότερα, όμως; Σπαταλάς τόσο χρόνο φτιάχνοντας ιστορίες και γράφοντας σενάρια στο μυαλό σου, τα οποία σε λίγο, η συνειδητοποίηση της αλήθειας θα ακυρώσει.

Είναι δύσκολο να παραδεχτείς ακόμη και στον ίδιο σου τον εαυτό ότι όλα αυτά που πίστευες τόσο καιρό ήταν ψέματα. Αργά ή γρήγορα, όμως, ίσως πρέπει να το κάνεις. Γιατί θα έρθει η στιγμή που θα δεις την αλήθεια και τότε θα θυμώσεις με τον εαυτό σου και τις αφελείς σκέψεις που έκανες. Κι αν κι εσύ δε θες να λες και ν’ ακούς ψέματα, τότε γιατί συνεχίζεις να τα λες στον εαυτό σου;

 

 

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΕΝΝΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΙΛΟΥΣ

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΝΑΠΑΥΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΑ ΑΝΑΣΤΑΤΩΝΕΙ

Ψέματα, ψέματα, ψέματα , βαρέθηκα, κουράστηκα να ακούω ψέματα.  Από  παιδί ψέματα, ψέματα από τους γονείς, τους δασκάλους, το σχολείο, τους φίλους, τις σχέσεις, τους συγγενείς, το κράτος . Ζούμε στην εποχή του ψέματος!

Θέλω αλήθειες βροντερές, δυνατές, αλήθειες να με καθηλώνουν. Μια αλήθεια ντόμπρα ζητώ, μια αλήθεια ζωντανή. Η αλήθεια πονάει ,λένε. Ναι πονάει όταν έχεις  μάθει να ζεις στο ψέμα αλλά την προτιμώ χίλιες φορές από το να παραμυθιάζομαι.

Να έχεις τα κότσια να πεις την αλήθεια σου και όχι να κρύβεσαι πίσω από ένα ψέμα από φόβο. Φοβάσαι μην αποκαλυφθείς και μπαλώνεις το ψέμα σου με άλλο ψέμα.

 

Από τότε που ενηλικιώθηκα και βούτηξα βαθιά στις ανθρώπινες σχέσεις, πιστεύω ότι μικρά, αθώα ψέματα πολλές φορές είναι αναγκαία στη ζωή μας. Ψέματα που δε θα διαστρεβλώσουν μία κατάσταση, δε θα αδικήσουν ή θα απαξιώσουν ανθρώπους που δεν έφταιξαν σε κάτι, αλλά θα ειπωθούν για να «σώσουν» μία ανεξέλεγκτη κατάσταση έστω και παροδικά.

 

Ξέρω ότι αυτή τη στιγμή, εσείς που διαβάζεις αυτές τις γραμμές μπορεί να αισθάνεις ανεπαρκείς, να μην έχεις  καθόλου αυτοπεποίθηση κι αυτό δεν είναι θέμα ηλικίας. Είναι θέμα βιωμάτων. Αν λοιπόν με διαβάζεις αυτή τη στιγμή, θέλω να σου πω, θέλω να σου φωνάξω «Σταμάτα να φοβάσαι. Πες την αλήθεια σου! Δεν μπορεί παρά να εκτιμηθεί. Στάματα να μένεις απαθής. Μίλα χωρίς φόβο. Για όλα όσα σε απασχολούν, για όλα όσα σε βασανίζουν. Κάντο για τον εαυτό σου. Του το χρωστάς!».